سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
216
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
قوله : مع تولّيه النية : ضمير مجرورى در [ تولّيه ] به مكلّف عود مىكند . قوله : و مثل هذا لا يعد توكيلا : مشار اليه [ هذا ] غسل اعضاء و مسح آنها است . قوله : و من ثم يقع ممن لا يجوز توكيله : مشار اليه [ ثم ] عدم وكالت بوده و ضمير مستتر در [ يقع ] به [ مثل هذا ] راجع بوده و در [ توكيله ] به من موصوله عود مىكند . قوله : فلا يستناب فيها مطلقا : ضمير در [ فيها ] بصلوة واجبه راجع بوده و مراد از [ مطلقا ] اينست كه چه با عجز بوده و چه بدون آن . قوله : حيث يجوز استنابة الحى فى الحج الواجب : و آن موردى است كه شخص به نحوى عاجز از آوردن حج باشد كه اميد بازگشت قدرت در او نباشد . قوله : او فيهما خاصة : ضمير در [ فيهما ] به [ ركعتا الطواف ] عائد است و مقصود از قيد [ خاصة ] اينست كه فقط در خصوص دو ركعت نائب بگيرد نه براى حج كه دو ركعت در ضمنش باشد . قوله : على بعض الوجوه : مثل اينكه از خواندن آن عاجز بوده يا احيانا فراموش كرده باشد كه بعد از متذكر شدن و - گذشتن وقت مىتوانند براى آن نائب بگيرد . قوله : و احترز بالواجبة : ضمير مستتر در [ احترز ] بمصنف ( ره ) عود مىكند . قوله : فيصح الاستنابة فى الجملة : ضمير در [ فيها ] به